18 lipca 2019
Terapia poznawczo-behawioralna CBT
Terapia poznawczo-behawioralna CBT
W terapii poznawczo-behawioralnej praca opiera się przede wszystkim na identyfikacji dysfunkcyjnych przekonań i schematów oraz próbie ich zmodyfikowania do bardziej adaptacyjnych postaci. Terapia poznawczo-behawioralna (CBT) to rodzaj psychoterapii, która skupia się na zmianie negatywnych wzorców myślenia i zachowania, które wpływają na emocje i funkcjonowanie. Opiera się na założeniu, że sposób, w jaki myślimy o sytuacjach, wpływa na to, jak się czujemy i jak się zachowujemy.
Główne cechy CBT:
-
Skupienie na teraźniejszości:CBT koncentruje się na obecnych problemach i trudnościach, a nie na analizie przeszłości.
-
Identyfikacja i zmiana negatywnych myśli i przekonań:Terapia pomaga pacjentom rozpoznawać i kwestionować negatywne, zniekształcone myśli, które prowadzą do problemów emocjonalnych i behawioralnych.
-
Rozwijanie zdrowych strategii radzenia sobie:CBT uczy pacjentów nowych, bardziej adaptacyjnych sposobów myślenia i zachowania, które pozwalają im radzić sobie z trudnościami.
-
Współpraca terapeutyczna:CBT opiera się na partnerskiej relacji między terapeutą a pacjentem, gdzie oboje aktywnie uczestniczą w procesie terapeutycznym.
-
Krótkoterminowość:CBT jest zazwyczaj terapią krótkoterminową, skupioną na osiągnięciu konkretnych celów terapeutycznych.
Kiedy stosuje się CBT?
CBT jest skuteczną metodą leczenia wielu problemów, w tym:
- Depresja
- Zaburzenia lękowe (w tym fobie, napady paniki, zaburzenia obsesyjno-kompulsywne)
- Zaburzenia odżywiania
- Zaburzenia snu
- Zaburzenia osobowości
- Zespół stresu pourazowego (PTSD)
Jak przebiega terapia?
W trakcie sesji terapeuta pomaga pacjentowi zidentyfikować negatywne wzorce myślenia i zachowania, które utrudniają mu codzienne funkcjonowanie. Osoba uczy się kwestionować te wzorce i rozwijać bardziej realistyczne i adaptacyjne sposoby myślenia i zachowania. Terapeuta może również zalecić ćwiczenia do wykonania w domu, aby pomóc pacjentowi utrwalić nowe umiejętności.